که ګُلستان او که صحرا لټووم تا پسې ګرځمه او تا لټووم دا بې خودي ده که دَ خود انتها چې پۀ هر څۀ کښې ستا رضا لټووم ستا دَ تيارو زُلفو دُعا اخلمه ستا دَ جبين پۀ رڼا تا لټووم ستا پۀ هوښيارو سترګو ژوند سپارمه خپل لېوني زړۀ له دوا لټووم سپرلے خوَ… Read more